علت تاری دید در دیابتی ها چیست و چگونه درمان می شود؟
تاری دید در دیابتی‌ها یکی از علائمی است که نباید به سادگی از کنار آن گذشت؛ زیرا گاهی فقط به دلیل بالا و پایین شدن قند خون ایجاد می‌شود و پس از بهتر شدن وضعیت قند، بینایی نیز بهبود پیدا می‌کند، اما در برخی موارد می‌تواند نشانه مشکلات مهم‌تری مانند رتینوپاتی دیابتی، ادم ماکولا، آب‌مروارید یا گلوکوم باشد. فرد مبتلا به دیابت ممکن است احساس کند نوشته‌ها تار شده‌اند، دید او مه‌آلود است، تشخیص جزئیات برایش سخت‌تر شده یا وضوح بینایی‌اش نسبت به گذشته کاهش یافته است. نکته مهم این است که هر تاری دیدی در فرد دیابتی الزاماً به معنای آسیب شبکیه نیست و از طرف دیگر، نبود تاری دید نیز نمی‌تواند سلامت کامل چشم را تضمین کند؛ زیرا بعضی از آسیب‌های چشمی مرتبط با دیابت در مراحل اولیه ممکن است هیچ علامت واضحی نداشته باشند. به همین دلیل، شناخت علت تاری دید، توجه به زمان شروع و علائم همراه آن و انجام معاینه منظم چشم اهمیت زیادی دارد. در این مقاله از دیابت‌شاپ بررسی می‌کنیم که چرا افراد دیابتی دچار تاری دید می‌شوند، قند خون بالا یا پایین چه ارتباطی با تغییرات بینایی دارد، رتینوپاتی و ادم ماکولا چگونه بینایی را تحت تأثیر قرار می‌دهند، چه زمانی تاری دید خطرناک است، چه روش‌هایی برای تشخیص و درمان وجود دارد و چگونه می‌توان از آسیب‌های چشمی ناشی از دیابت پیشگیری کرد.
مطالعه در یک نگاه؛ علت تاری دید در دیابتی ها چیست و چگونه درمان می شود؟
اگر فرصت مطالعه کامل مقاله را ندارید، مهم‌ترین نکات درباره تاری دید در دیابتی‌ها را در چند جمله بخوانید:
قند خون بالا می‌تواند باعث تاری دید موقت شود و نوسان شدید قند نیز ممکن است وضوح بینایی را تغییر دهد.
افت قند خون نیز در برخی افراد می‌تواند با تغییرات بینایی همراه باشد.
هر تاری دیدی در فرد دیابتی به معنی رتینوپاتی دیابتی نیست؛ اما نباید بدون بررسی، آن را فقط به قند بالا نسبت داد.
رتینوپاتی دیابتی ممکن است در مراحل اولیه بدون علامت باشد؛ بنابراین معاینه منظم چشم اهمیت دارد.
ادم ماکولا، آب‌مروارید و گلوکوم نیز می‌توانند در افراد مبتلا به دیابت با کاهش یا تاری دید ارتباط داشته باشند.
تاری دید ناگهانی یا شدید، کاهش ناگهانی بینایی، افزایش ناگهانی مگس‌پران، مشاهده جرقه‌های نور یا ایجاد سایه و پرده جلوی چشم، نیازمند ارزیابی سریع پزشکی است.
اگر تاری دید فقط به دلیل تغییرات موقت قند خون باشد، ممکن است با بهبود وضعیت قند بهتر شود؛ اما در صورت وجود آسیب چشمی، درمان به علت و شدت مشکل بستگی دارد.
کنترل مناسب قند خون، پیگیری فشار خون و چربی خون و معاینه منظم چشم از اقدامات مهم برای محافظت از بینایی در افراد دیابتی هستند.
تاری دید یعنی تصویر اشیا، نوشته‌ها یا محیط اطراف واضح و شفاف دیده نمی‌شود. فرد ممکن است احساس کند تصویر مه‌آلود است، نوشته‌ها را تار می‌بیند، برای دیدن جزئیات مجبور است چشم‌ها را جمع کند یا وضوح دید او در فاصله نزدیک یا دور کاهش پیدا کرده است.در افراد مبتلا به دیابت، تاری دید می‌تواند علت‌های متفاوتی داشته باشد. یکی از علت‌های نسبتاً شایع، تغییر سطح قند خون است. بالا یا پایین رفتن قابل توجه قند می‌تواند روی عملکرد چشم و وضوح دید تأثیر بگذارد.
از طرف دیگر، افزایش طولانی‌مدت قند خون می‌تواند به رگ‌های خونی شبکیه آسیب بزند. این آسیب به‌تدریج ممکن است به رتینوپاتی دیابتی منجر شود. در مراحل پیشرفته‌تر، خونریزی داخل چشم، تورم ماکولا یا رشد عروق خونی غیرطبیعی می‌تواند بینایی را تحت تأثیر قرار دهد.همچنین افراد مبتلا به دیابت بیشتر در معرض برخی بیماری‌های چشمی مانند آب‌مروارید و گلوکوم قرار دارند. بنابراین «تاری دید» یک علامت است، نه یک تشخیص مشخص. برای فهمیدن علت آن باید شرایط فرد، میزان قند خون، مدت ابتلا به دیابت و نتیجه معاینه چشم در کنار یکدیگر بررسی شوند. موسسه ملی دیابت و بیماری‌های کلیوی
بله، بالا بودن قند خون می‌تواند باعث تاری دید شود.وقتی قند خون برای مدتی بالا می‌رود، تغییراتی در مایعات و بافت‌های چشم ایجاد می‌شود که می‌تواند وضوح تصویر را تغییر دهد. به همین دلیل بعضی افراد زمانی که قند خونشان به‌طور محسوسی بالا می‌رود، متوجه تاری دید می‌شوند.این نوع تاری دید همیشه به معنای آسیب دائمی شبکیه نیست. ممکن است با بهتر شدن وضعیت قند، دید نیز بهبود پیدا کند.اما یک نکته بسیار مهم وجود دارد: اگر فرد دیابتی مرتباً قند خون بالایی داشته باشد، موضوع فقط تاری موقت نیست. قند خون بالا در طول زمان می‌تواند به رگ‌های شبکیه آسیب بزند و زمینه ایجاد یا پیشرفت رتینوپاتی دیابتی را فراهم کند. بنابراین اگر تاری دید همزمان با بالا بودن قند ایجاد شده است، نباید تنها به انتظار برای بهتر شدن دید اکتفا کرد؛ به‌خصوص اگر تاری دید جدید، شدید، مداوم یا رو به افزایش باشد.
افت قند خون نیز می‌تواند فرد را دچار اختلال در عملکرد طبیعی بدن و احساس تغییر در بینایی کند. زمانی که قند بیش از حد پایین می‌آید، مغز و سایر بافت‌ها با کمبود سوخت مورد نیاز خود مواجه می‌شوند و علائمی مانند لرزش، تعریق، ضعف، گرسنگی، تپش قلب، گیجی و در برخی افراد تغییرات بینایی ایجاد می‌شود.اگر تاری دید همراه با علائم افت قند مانند لرزش، عرق سرد، ضعف شدید یا گیجی ایجاد شود، باید ابتدا احتمال افت قند بررسی شود.نکته مهم این است که تاری دید به تنهایی نمی‌تواند مشخص کند قند خون بالاست یا پایین. بهترین راه برای فهمیدن وضعیت قند، اندازه‌گیری آن با دستگاه یا سیستم پایش قند است.اگر فردی داروی کاهنده قند یا انسولین مصرف می‌کند و مرتباً دچار نوسان‌های شدید قند می‌شود، بهتر است علت این نوسانات با پزشک بررسی شود و فرد برای رفع تاری دید، خودسرانه دوز دارو یا انسولین را تغییر ندهد.
گاهی مشکل فقط «قند بالا» نیست؛ بلکه بالا و پایین شدن مکرر قند خون می‌تواند باعث تغییرات موقتی در وضوح بینایی شود.وقتی قند خون تغییرات قابل توجهی دارد، شرایط مایعات و بافت‌های چشم نیز می‌تواند تغییر کند. نتیجه این اتفاق ممکن است تاری دیدی باشد که در زمان‌های مختلف شدت متفاوتی دارد.برای مثال ممکن است فرد صبح دید نسبتاً خوبی داشته باشد، بعد از یک افزایش قابل توجه قند دچار تاری شود و چند ساعت یا مدتی بعد با تغییر وضعیت قند، بینایی او بهتر شود.این موضوع با آسیب دائمی شبکیه یکسان نیست. با این حال، تکرار چنین شرایطی نباید نادیده گرفته شود؛ زیرا کنترل نامناسب دیابت در طولانی‌مدت خطر بیماری‌های چشمی را افزایش می‌دهد.
می‌تواند موقتی یا ناشی از یک آسیب چشمی ماندگار باشد و تنها بر اساس علامت نمی‌توان این دو را از هم تشخیص داد.اگر تاری دید صرفاً به دلیل تغییرات قند خون ایجاد شده باشد، ممکن است با بهبود وضعیت قند برطرف شود. اما اگر علت آن رتینوپاتی، ادم ماکولا، خونریزی داخل چشم، آب‌مروارید یا بیماری دیگری باشد، معمولاً نیاز به بررسی و درمان اختصاصی دارد.
بنابراین اگر فرد دیابتی بگوید:
هر وقت قندم بالا می‌رود چشمم تار می‌شود.
این موضوع می‌تواند با تغییرات قند مرتبط باشد، اما نباید باعث شود معاینه چشم کنار گذاشته شود.به‌خصوص اگر تاری دید برای اولین بار ایجاد شده، بیشتر شده، مداوم است یا با لکه‌های شناور، جرقه‌های نور، سایه یا کاهش ناگهانی بینایی همراه شده است، باید سریع‌تر ارزیابی شود.
افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ نیز مانند افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ در معرض بیماری‌های چشمی مرتبط با دیابت قرار دارند.تغییرات قند خون می‌تواند موجب تاری موقت شود، اما در طولانی‌مدت، کنترل نامناسب دیابت می‌تواند خطر آسیب عروقی شبکیه و رتینوپاتی دیابتی را افزایش دهد.
مدت ابتلا به دیابت نیز اهمیت دارد. هرچه مدت دیابت بیشتر باشد، احتمال ایجاد بیماری‌های چشمی مرتبط با آن افزایش می‌یابد. بنابراین فرد مبتلا به دیابت نوع ۱ نباید منتظر تاری دید بماند تا برای معاینه چشم اقدام کند. غربالگری و پیگیری منظم چشم می‌تواند بیماری را قبل از ایجاد کاهش بینایی قابل توجه شناسایی کند.
در دیابت نوع ۲ نیز علت تاری دید می‌تواند از یک تغییر موقت قند خون تا بیماری‌های مختلف چشمی متفاوت باشد.یکی از نکات مهم درباره دیابت نوع ۲ این است که ممکن است بیماری مدت‌ها پیش از تشخیص رسمی وجود داشته باشد. بنابراین بعضی افراد هنگام تشخیص دیابت، ممکن است از قبل درجاتی از آسیب چشمی داشته باشند. رتینوپاتی دیابتی، ادم ماکولا، آب‌مروارید و گلوکوم از جمله مشکلاتی هستند که باید در افراد مبتلا به دیابت مورد توجه قرار گیرند. به همین دلیل، تاری دید جدید در فرد مبتلا به دیابت نوع ۲ باید جدی گرفته شود؛ حتی اگر فرد تصور کند علت آن فقط بالا رفتن قند است.
در برخی افراد، تغییرات بینایی می‌تواند همزمان با بالا بودن قابل توجه قند خون ظاهر شود، اما تاری دید به تنهایی برای تشخیص دیابت کافی نیست. اگر فردی که سابقه دیابت ندارد دچار تاری دید شده و همزمان علائمی مانند تشنگی زیاد، ادرار مکرر، کاهش وزن بدون علت، خستگی یا گرسنگی غیرمعمول دارد، بهتر است قند خون او بررسی شود. تشخیص دیابت باید بر اساس آزمایش‌های مناسب و ارزیابی پزشکی انجام شود، نه فقط بر اساس تاری دید.
اگر بعد از غذا قند خون فرد افزایش قابل توجهی پیدا کند، ممکن است تاری دید نیز در همین زمان بیشتر شود. البته نباید هر تاری دید بعد از غذا را مستقیماً به قند نسبت داد. نوع غذا، مقدار کربوهیدرات مصرفی، داروها، وضعیت قند قبل از غذا و میزان فعالیت بدنی هم می‌توانند روی قند بعد از غذا تأثیر بگذارند. اگر این اتفاق مرتباً تکرار می‌شود، بهتر است فرد زمان شروع تاری دید و قند خون خود را ثبت کند. برای مثال:
- قند قبل از غذا
- قند در زمان بروز تاری
- غذایی که مصرف شده
- داروی مصرفی
- مدت زمان ادامه تاری
این اطلاعات می‌تواند به پزشک کمک کند ارتباط میان نوسان قند و تاری دید را بهتر بررسی کند.
تاری دید صبحگاهی علت‌های مختلفی دارد و نمی‌توان آن را فقط به دیابت نسبت داد.تغییرات قند خون در طول شب، خشکی چشم، مشکلات سطح چشم، تغییرات فشار داخل چشم و بیماری‌های چشمی می‌توانند در تغییر کیفیت بینایی نقش داشته باشند.اگر تاری صبحگاهی کوتاه‌مدت است و بعد از مدتی برطرف می‌شود، ممکن است علت ساده‌تری داشته باشد؛ اما اگر هر روز تکرار می‌شود، شدت آن افزایش یافته یا همراه با علائم دیگری است، بهتر است معاینه چشم انجام شود.
گاهی بله و گاهی علت آن قابل برگشت و موقتی است.خطر اصلی این است که فرد تصور کند تمام تاری دیدها فقط از قند بالا هستند و مراجعه به چشم‌پزشک را به تأخیر بیندازد.رتینوپاتی دیابتی ممکن است در مراحل اولیه هیچ علامتی نداشته باشد و بعداً با تاری دید، لکه‌های شناور یا کاهش بینایی خود را نشان دهد. بنابراین خطر تاری دید بیشتر به علت آن، شدت، سرعت شروع و علائم همراه بستگی دارد.تاری دید ناگهانی، کاهش شدید دید، جرقه‌های نور، افزایش ناگهانی لکه‌های شناور یا ایجاد سایه و پرده در میدان دید از مواردی هستند که نباید منتظر ماند تا خودبه‌خود برطرف شوند.
تاری دید ناگهانی از مهم‌ترین علائمی است که باید جدی گرفته شود. در فرد دیابتی، این علامت می‌تواند با مشکلات مختلفی ارتباط داشته باشد؛ از تغییرات شدید قند گرفته تا مشکلات شبکیه یا خونریزی داخل چشم.اگر تاری دید به شکل ناگهانی و شدید ایجاد شده باشد، به‌خصوص اگر فقط یک چشم را درگیر کرده یا با لکه‌های زیاد، جرقه نور، درد شدید چشم، سایه یا کاهش واضح میدان دید همراه باشد، مراجعه فوری به پزشک یا مرکز درمانی ضروری است.
تاری دید یک چشم می‌تواند دلایل متعددی داشته باشد و صرفاً به دیابت مربوط نیست. مشکلات شبکیه، زجاجیه، عصب بینایی، قرنیه، عدسی و حتی برخی شرایط عروقی می‌توانند باعث تغییر دید یک چشم شوند.اگر تاری دید یک‌طرفه ناگهانی باشد، اهمیت آن بیشتر است و نباید صرفاً به بالا بودن قند نسبت داده شود. در چنین شرایطی، اندازه‌گیری قند خون مفید است، اما جای معاینه چشم و بررسی پزشکی را نمی‌گیرد.
وقتی هر دو چشم همزمان دچار تاری می‌شوند، یکی از احتمالات تغییرات قند خون است، به‌خصوص اگر این حالت با نوسان شدید قند همزمان باشد.اما بیماری‌های چشمی مرتبط با دیابت نیز معمولاً می‌توانند هر دو چشم را درگیر کنند. رتینوپاتی دیابتی اغلب هر دو چشم را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اگرچه شدت آسیب ممکن است در دو چشم یکسان نباشد. بنابراین دوطرفه بودن تاری دید به معنی بی‌خطر بودن آن نیست.
رتینوپاتی دیابتی یکی از مهم‌ترین بیماری‌های چشمی مرتبط با دیابت است.شبکیه در قسمت پشتی چشم قرار دارد و نور را دریافت می‌کند و اطلاعات تصویری را به مغز منتقل می‌کند. قند خون بالا در طول زمان می‌تواند به رگ‌های خونی ظریف شبکیه آسیب بزند.این رگ‌ها ممکن است ضعیف شوند، دچار نشت شوند یا بسته شوند. در مراحل پیشرفته‌تر، رگ‌های غیرطبیعی جدید ممکن است رشد کنند. این رگ‌ها شکننده هستند و احتمال خونریزی دارند. سازمان کنترل و پیشگیری بیماری‌ها
رتینوپاتی معمولاً به دو مرحله کلی تقسیم می‌شود:
رتینوپاتی غیرپرولیفراتیو: در آن تغییرات و آسیب رگ‌های شبکیه ایجاد می‌شود.
رتینوپاتی پرولیفراتیو: در مراحل پیشرفته‌تر، رگ‌های خونی غیرطبیعی رشد می‌کنند و ممکن است خونریزی یا مشکلات جدی‌تری ایجاد شود.
یکی از نکات مهم این است که رتینوپاتی در مراحل ابتدایی ممکن است هیچ علامتی ایجاد نکند.
رتینوپاتی دیابتی در مراحل ابتدایی ممکن است کاملاً بدون علامت باشد. با پیشرفت بیماری ممکن است علائمی مانند موارد زیر ایجاد شود:
- تاری دید
- لکه‌های شناور در میدان دید
- دیدن نقاط یا اشکال تیره
- ایجاد قسمت‌های تار یا خالی در میدان دید
- مشکل در دیدن جزئیات
- اختلال در تشخیص رنگ‌ها
- کاهش بینایی
به همین دلیل، نبودن علامت به معنای سالم بودن شبکیه نیست. سازمان کنترل و پیشگیری بیماری‌ها
بله.این یکی از مهم‌ترین نکاتی است که هر فرد مبتلا به دیابت باید بداند. ممکن است فرد احساس کند بینایی کاملاً طبیعی است، اما در معاینه چشم تغییرات اولیه رتینوپاتی مشاهده شود. به همین دلیل معاینه چشم برای فرد دیابتی فقط زمانی نیست که تاری دید ایجاد شده باشد. هدف از معاینه منظم، پیدا کردن آسیب در مراحل اولیه است؛ زمانی که هنوز امکان کنترل یا درمان آن وجود دارد. مؤسسه ملی چشم
ماکولا بخش مرکزی شبکیه است و برای دید دقیق، خواندن و تشخیص چهره‌ها اهمیت زیادی دارد.وقتی رگ‌های آسیب‌دیده شبکیه مایع نشت کنند، ممکن است در ناحیه ماکولا تجمع مایع و تورم ایجاد شود. به این وضعیت ادم ماکولای دیابتی گفته می‌شود.ادم ماکولا می‌تواند دید مرکزی را مختل کند و باعث تاری تصویر شود. فرد ممکن است در خواندن، کارهای دقیق یا دیدن واضح چهره‌ها مشکل پیدا کند. درمان آن به شدت و شرایط چشم بستگی دارد و ممکن است شامل داروهای تزریقی داخل چشم، لیزر یا سایر روش‌های تخصصی باشد.
بله، دیابت با افزایش خطر آب‌مروارید ارتباط دارد. آب‌مروارید زمانی اتفاق می‌افتد که عدسی طبیعی چشم کدر شود. این وضعیت می‌تواند باعث تاری دید، کاهش شفافیت تصویر و کمرنگ‌تر دیده شدن رنگ‌ها شود.افراد مبتلا به دیابت ممکن است در سن پایین‌تری نسبت به افراد بدون دیابت دچار آب‌مروارید شوند. بنابراین اگر فرد دیابتی تاری دید تدریجی دارد، نباید بلافاصله نتیجه بگیرد که مشکل حتماً رتینوپاتی است؛ بررسی عدسی چشم نیز اهمیت دارد.
دیابت با افزایش خطر گلوکوم نیز ارتباط دارد. گلوکوم گروهی از بیماری‌هاست که می‌تواند به عصب بینایی آسیب بزند. این بیماری در بسیاری از موارد در مراحل اولیه علامت واضحی ایجاد نمی‌کند و کاهش بینایی ممکن است به‌تدریج اتفاق بیفتد. به همین دلیل، کنترل دیابت و معاینه منظم چشم اهمیت دارد. اگر فشار داخل چشم افزایش پیدا کند یا عصب بینایی آسیب ببیند، پزشک بر اساس نوع و شدت بیماری ممکن است درمان دارویی، لیزر یا جراحی را پیشنهاد کند.
مگس‌پران به لکه‌ها، خطوط، نقطه‌ها یا شکل‌هایی گفته می‌شود که فرد احساس می‌کند در میدان دید شناور هستند.تعداد کم و قدیمی این لکه‌ها همیشه به معنای یک مشکل خطرناک نیست؛ اما افزایش ناگهانی مگس‌پران در فرد دیابتی می‌تواند نیازمند بررسی فوری باشد.در رتینوپاتی پیشرفته، عروق غیرطبیعی شبکیه ممکن است خونریزی کنند و خون وارد زجاجیه شود. در این حالت فرد ممکن است نقاط یا لکه‌های تیره شناور ببیند.اگر مگس‌پران ناگهان زیاد شده یا همراه جرقه نور و کاهش دید است، مراجعه فوری اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
دیدن لکه‌های سیاه می‌تواند علت‌های مختلفی داشته باشد، اما در فرد دیابتی باید احتمال مشکلات شبکیه یا خونریزی داخل چشم نیز در نظر گرفته شود. به‌خصوص اگر لکه‌ها ناگهانی و متعدد ظاهر شده باشند، باید سریع بررسی شوند.اگر فرد احساس کند پرده یا سایه‌ای از کنار وارد میدان دید شده، بخشی از دید خود را از دست داده یا ناگهان دید او کاهش یافته است، نباید منتظر بماند تا این وضعیت خودبه‌خود برطرف شود.
برخی علائم همراه با تاری دید اهمیت بیشتری دارند.
از جمله:
- کاهش ناگهانی بینایی
- افزایش ناگهانی لکه‌های شناور
- دیدن جرقه‌های نور
- ایجاد سایه یا پرده در میدان دید
- ایجاد نقطه کور جدید
- تغییر ناگهانی شکل تصاویر
- درد شدید چشم
- قرمزی شدید همراه با اختلال بینایی
- تاری دید شدید و ناگهانی
در چنین شرایطی بهتر است فرد مراجعه پزشکی را به تأخیر نیندازد. تغییرات ناگهانی بینایی در فرد دیابتی می‌تواند نشانه یک مشکل چشمی مهم باشد.
اگر تاری دید ناگهانی، شدید یا همراه با کاهش قابل توجه بینایی باشد، مراجعه فوری اهمیت دارد.همچنین وجود جرقه نور، لکه‌های متعدد جدید، پرده یا سایه، نقطه کور یا تغییر واضح میدان دید باید جدی گرفته شود.در مقابل، تاری خفیف و گذرا که همزمان با تغییر قند رخ می‌دهد ممکن است علت متفاوتی داشته باشد، اما اگر مرتب تکرار شود نیز بهتر است بررسی شود.
اصل مهم این است:
فرد دیابتی نباید تاری دید جدید را فقط به قند خون نسبت دهد.
پزشک ابتدا درباره زمان شروع تاری دید، شدت آن، یک‌طرفه یا دوطرفه بودن، مدت ادامه علائم و علائم همراه سؤال می‌کند.سپس ممکن است بررسی‌های مختلفی انجام شود؛ از جمله:
- اندازه‌گیری حدت بینایی
- بررسی وضعیت چشم
- معاینه با مردمک گشادشده
- بررسی شبکیه و عروق آن
- اندازه‌گیری فشار داخل چشم
- بررسی ماکولا
- در صورت نیاز تصویربرداری‌های تخصصی چشم
معاینه با مردمک گشادشده یکی از روش‌های مهم بررسی رتینوپاتی است و به پزشک اجازه می‌دهد شبکیه و عروق آن را بهتر مشاهده کند. مؤسسه ملی چشم
در معاینه چشم دیابتی، معمولاً مردمک با قطره گشاد می‌شود تا پزشک بتواند قسمت‌های داخلی چشم، به‌ویژه شبکیه را بهتر بررسی کند.این معاینه می‌تواند به شناسایی تغییراتی کمک کند که فرد هنوز متوجه آنها نشده است.در صورت مشاهده علائم یا تغییرات مشکوک، ممکن است پزشک آزمایش‌ها و تصویربرداری‌های بیشتری درخواست کند.اهمیت این معاینه در این است که نباید برای اولین معاینه چشم تا زمان ایجاد تاری دید صبر کرد. افراد مبتلا به دیابت به پیگیری منظم نیاز دارند و فاصله معاینات بر اساس نوع دیابت، وضعیت شبکیه و نظر پزشک تعیین می‌شود. منابع معتبر چشم‌پزشکی معمولاً معاینه جامع چشم با گشاد کردن مردمک را دست‌کم سالانه برای بسیاری از افراد مبتلا به دیابت توصیه می‌کنند، هرچند فاصله دقیق می‌تواند با شرایط فرد تغییر کند.
درمان به علت تاری دید بستگی دارد. اگر علت اصلی تغییرات قند خون باشد، پزشک روی کنترل بهتر دیابت و جلوگیری از نوسانات شدید تمرکز می‌کند.اگر رتینوپاتی یا ادم ماکولا وجود داشته باشد، بسته به شدت بیماری ممکن است درمان‌هایی مانند:
- تزریق دارو داخل چشم
- لیزر
- جراحی ویترکتومی
مورد استفاده قرار گیرد. اگر آب‌مروارید علت اصلی تاری باشد، ممکن است در صورت نیاز جراحی آب‌مروارید انجام شود. اگر گلوکوم وجود داشته باشد، درمان بر اساس نوع بیماری می‌تواند شامل دارو، لیزر یا جراحی باشد.بنابراین یک نسخه یا درمان واحد برای همه افراد دیابتی دارای تاری دید وجود ندارد.
اگر تاری دید ناشی از تغییرات موقت قند خون باشد، ممکن است با بهتر شدن وضعیت قند، بینایی نیز بهتر شود. اما اگر تاری دید ناشی از آسیب ساختاری چشم مانند رتینوپاتی پیشرفته، ادم ماکولا، آب‌مروارید یا سایر بیماری‌های چشمی باشد، کنترل قند به تنهایی لزوماً مشکل ایجادشده را برطرف نمی‌کند.
کنترل قند خون در هر دو حالت اهمیت دارد؛ زیرا مدیریت مناسب دیابت می‌تواند به کاهش خطر ایجاد یا پیشرفت آسیب‌های چشمی کمک کند.
نکته مهم این است که فرد برای بهتر شدن سریع قند، نباید خودسرانه مقدار انسولین یا دارو را تغییر دهد.
پاسخ به این سؤال به علت و میزان آسیب بستگی دارد.تاری دیدی که صرفاً به تغییرات موقتی قند مربوط باشد، ممکن است با اصلاح وضعیت قند برطرف شود. اما اگر آسیب شبکیه یا ماکولا ایجاد شده باشد، ممکن است نیاز به درمان تخصصی داشته باشد. درمان زودهنگام برخی بیماری‌های چشمی دیابتی می‌تواند از پیشرفت آسیب جلوگیری کند و در برخی موارد به بهبود بینایی کمک کند. اگر کاهش بینایی شدید و طولانی‌مدت شده باشد، نمی‌توان تضمین کرد که بینایی کاملاً به حالت قبل برگردد. به همین دلیل، تشخیص زودهنگام بسیار مهم‌تر از صبر کردن تا کاهش شدید بینایی است.
پیشگیری از آسیب چشم در دیابت فقط به مراجعه به چشم‌پزشک محدود نمی‌شود.
قند خون را مدیریت کنید
قند خون بالا در طول زمان می‌تواند به رگ‌های شبکیه آسیب بزند. مدیریت مناسب دیابت یکی از مهم‌ترین اقدامات برای محافظت از چشم است.
معاینه منظم چشم را جدی بگیرید
ممکن است رتینوپاتی در مراحل اولیه هیچ علامتی نداشته باشد. بنابراین معاینه منظم می‌تواند بیماری را قبل از ایجاد کاهش بینایی قابل توجه شناسایی کند.
فشار خون را کنترل کنید
فشار خون بالا در کنار دیابت می‌تواند خطر آسیب‌های عروقی و چشمی را افزایش دهد. سازمان کنترل و پیشگیری بیماری‌ها
چربی خون را پیگیری کنید
کنترل مناسب چربی خون نیز بخشی از مراقبت کلی برای کاهش خطر عوارض دیابت است.
سیگار را کنار بگذارید
سیگار می‌تواند خطر مشکلات متعدد مرتبط با دیابت را افزایش دهد و ترک آن برای سلامت عمومی و عروقی اهمیت دارد.
فعالیت بدنی مناسب داشته باشید
فعالیت بدنی منظم، در صورت مناسب بودن برای شرایط فرد، می‌تواند به مدیریت دیابت و سلامت عمومی کمک کند.
هر تغییر جدید در بینایی را جدی بگیرید
اگر دید شما نسبت به گذشته تغییر کرده است، آن را صرفاً به خستگی چشم یا افزایش قند نسبت ندهید.
یکی از مهم‌ترین سؤالات کاربران این است که چگونه بفهمند تاری دیدشان از قند خون است یا از آسیب چشم.به‌طور کلی، از روی علامت به تنهایی نمی‌توان تشخیص قطعی داد. اگر تاری دید با تغییرات قند شروع و با بهتر شدن قند برطرف شود، ممکن است با نوسان قند ارتباط داشته باشد؛ اما این موضوع رتینوپاتی را به‌طور قطعی رد نمی‌کند. از طرف دیگر، رتینوپاتی ممکن است مدت‌ها بدون علامت باشد. به همین دلیل معاینه چشم نقش بسیار مهمی دارد.
پس بهترین رویکرد این است:
قند خون را بررسی کنید + علائم را جدی بگیرید + معاینه منظم چشم را انجام دهید.
تاری دید در دیابتی‌ها یک علامت مهم اما غیر اختصاصی است. گاهی تغییرات قند خون باعث تاری موقت می‌شود و با بهبود وضعیت قند، دید نیز بهتر می‌شود؛ اما در برخی موارد تاری دید می‌تواند علامتی از رتینوپاتی دیابتی، ادم ماکولا، خونریزی داخل چشم یا بیماری‌هایی مانند آب‌مروارید و گلوکوم باشد. دیابت می‌تواند به‌تدریج به رگ‌های شبکیه آسیب برساند و نکته مهم این است که آسیب‌های اولیه همیشه با علامت همراه نیستند.بنابراین اگر فرد دیابتی دچار تاری دید جدید شده است، نباید به‌صورت خودکار آن را به بالا بودن قند نسبت دهد. اندازه‌گیری قند، بررسی شرایط ایجاد تاری و در صورت نیاز معاینه چشم باید در کنار یکدیگر انجام شوند. در صورت تاری دید ناگهانی یا شدید، جرقه نور، افزایش ناگهانی مگس‌پران، سایه یا پرده جلوی چشم و کاهش ناگهانی بینایی، مراجعه سریع پزشکی اهمیت ویژه‌ای دارد.از طرف دیگر، بهترین راه محافظت از بینایی فقط درمان زمانی نیست که مشکل ایجاد شده باشد؛ کنترل مناسب دیابت، پیگیری فشار خون و چربی خون، سبک زندگی سالم و معاینه منظم چشم می‌تواند به تشخیص زودهنگام و کاهش خطر پیشرفت بیماری‌های چشمی کمک کند.
برای ثبت نظر، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
